ЗАГАС

Удаан жил салхи оруулаагүй умгар муу блогоороо дахин нэг зочлов. Бичиж, нийтэлж, сээгийдэж, уншиж, блогдохын их "синдромд нэрвэгдсэн" тэр үеэ  эргэн санаж байна. Өдөр бүхэн биш ч гэлээ үгүй ядахнээ долоо хоногтоо ганц удаа тогтмол оруулдаг байсан бичлэгнүүдээ эхнээс нь дахин нэг эргүүлж харав.

Амьдралын зөв дадал зуршилд яаж суралцах вэ?

Энд тэндхийн сайтаар хэсч явтал “Буруу хооллолт нас богиносгоно” гэсэн гарчигтай таарлаа л даа. Амьтны хараал идэж, хүүхэд нохойн доог болтлоо хөгшрөлгүй эртхэн үхчихнээ яадгийм гэсэншүү юм боджийдаг маний хувьд нээх анхаарал татсангүй, зүгээр л Ленин багшийн гүйлгэн унших маркаар хальт хараад л өнгөрсөн юм.

Тэгтэл юу болоод өнгөрвөө, дуралчихлаа гэжүү? гэдэг шиг “Нээрээ би чинь яаж хооллодог билээ? Ер нь амьдралын ямар дадал зуршилтай билээ дээ?” гэсэн бодол харван орж ирдгийм байна.

Оюутан байхдаа хар үүрээр босч, халаасан хоол хам хум идсэн болоод л 7 цагийн эхний автобусаар сургуульдаа давхиж ирдэг байв. Арай нэг ахлах курст орж, тусдаа гарангуут л юун хар үүрээр босох? Есөн цагтай зууралдан байж нүд нь хагас аниастай, өлөн ходоодтой хичээлдээ зүглэдэгсэн. Тэгсээр байгаад өглөө юм идэхээ больчихсон.

Шөнөдөө 2 цаг гэж унтвал эрт юм шиг санагдана. Ёстой л нөгөө “Үүрээр ирээд, Уурлаж идээд...” гэдэг шүлэг шиг, Унтахын өмнө албатай юм шиг амаа хөдөлгөж байж санаа амарна. Юм идэхгүй бол гэдэс хонхолзоод л.

Сургуулиа төгсөөд ажил дээр гарахаар бүүр хэцүүдлээ. Угаасаа өглөө юу ч идсэн, хоолойгоор давахгүй. Үдийн өмнөхөн лайтай өлсөнө. Ажил ихтэй бол тэр чигээр нь л гүрийчихнэ. Эсвэл коллектив гаргаж, нэгнийгээ ТҮЦ рүү гүйлгэж бэлэн гоймон, эсвэл талх хиам, Гунза руу гүйлгэж хуушуур пиршкихэн аваад л экспресс маягаар хооллочихно. Ядаж байхад надад Үдийн цайны цаг гэж байдаггүй юм. Өөрөө өөртөө л lunch time гаргана. Завтайхан бол гадагшаа гарч юм олж иднэ.

За тэгээд Кола их ууна. Яаг яс юман дээрээ энэ Кола чинь Ясны сийрэгжилт биш, Ясны чийрэгжилтэй болгодог юм! гэж зөрүүдлээд л гудраад байна. Харин яаж тамхи татахаа больчихсон юм? Оюутан байхдаа тамхинд сийчүүлж дууссан хөөрхий уушги минь одоо л нэг бүтэн болж, ургаж байгаа даа гэхээс баярын мишээл тодорно.

Харин өдрийн хоолгүйдлийн проблемыг оройдоо бол муу эхнэр минь л шийднэ. Миний хөгшин юу идэхүү? Энэ нь витминлэг, тэр нь гэдэс ходоодонд чинь гэм хоргүй гээд л. Би чинь нялх хүүхэд шиг л цохиж гарна. Аа заримдаа цагаан хоолтой өдөр таарвал их хэцүү. За тэр яахав, намайг л гэж тэр шүү дээ гэж бодогдоно.

Хүн өглөө их идэх ёстой л гэнэ. Надад бол харин ч эсрэгээрээ. Миний эргэн тойрны, хооллолтын стиль ижилтэй нөхдүүд цөм л юм дуулгаж эхэллээ. Ууганаа рашаан сувилалд явсан, Батаагийн ходоод шархалсан гэх мэт. Дараачийн ээлж нь би болж таарах нь ээ?

Нээрээ энэ хооллолтын буруу дадал зуршлыг яая даа байз?

Зугаатай л эд байна